Mam weltschmerz, głęboki. Naprzemiennie czytam Korespondenci.pl oraz Prawa człowieka. Zło, które opisane jest w tym dwóch pozycjach przytłacza mnie. Pokazują, że cierpienie ludzkie jest nierozerwalne z naszą kulturą i cywilizacją. Boli mnie bezsilność i niemożność zmiany świata.
Mieszkam w małym mieście, które pochwalić się może własną salą kinową. Czekać na najnowsze produkcje nie musimy długo, są one nam dostarczane dość szybko. Dlatego za niewielkie pieniądze możemy co weekend spotkać się na sali kinowej z innymi mieszkańcami miasta. Jest ciasno, ale przytulnie oraz intymnie. Jednak najbardziej lubię klimat tego kina z innego powodu. Kiedy zaczyna się film, szczególnie film dla dzieci wszyscy na hura otwierają przemycone jedzenie: chipsy, czekolady, batoniki. Każdy stara się to robić po kryjomu i tylko wtedy kiedy gaśnie już światło, żeby nie było przypału, bo przecież wnoszenie jedzenia jest passe.
Dzisiaj wybrałyśmy się z moją siostrą na Wielką Szóstkę. Historia dzieje się w Japonii, bohaterem jest chłopiec, który z powodu różnych związków losowych staje przed trudnym zadaniem, jednak dzięki pomocy rodziny i przyjaciół udowadnia, że stosunki międzyludzkie są lekiem na każde zło. Ciepła opowieść o ciężkim życiu, dająca wiarę w ludzkość. Podnosi na duchu i ulecza weltschmerz. Uśmiałam się niemiłosiernie, ale też uroniłam kilka łez, które po kryjomu starałam się otrzeć.
Lubię bajki dla dzieci, szczególnie te wychodzące z wytwórni Walta Disney'a, a powiedziałabym, że kiedy są to o wiele lepsze produkcje niż filmy dedykowane dla dorosłych. Czasami zdarza się, że człowiek się zabiega, biegnie niewiadomo w jakim celu, biegnie i kiedy osiąga swój cel okazuje się on być niewarty poświęceń. Bajki sprowadzają na ziemie, pokazują, że zagubiliśmy się, zatraciliśmy sens życia, pokazują co powinno być dla nas cenne. Ale tym samym pokazuje, że wszystko można odkręcić, a z najbardziej krętej drogi można zawrócić.Przywracają wiarę w ludzi i emanują ciepłem.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz